Posts Tagged ‘ผู้หญิงขายศิลปะ’

หญิงผู้ขายศิลปะ

Written by jintana on November 7th, 2013. Posted in บทความ

หญิงผู้ขายศิลปะ

คงจำกันได้ว่าบทความที่แล้วเราพูดถึง โออิรัน หญิงโสเภณีชั้นสูงในสมัยเอโดะมากพอสมควร หลายคนอาจตั้งคำถามว่า เกอิชาต่างกับโออิรันอย่างไรเพราะขายศิลปะเหมือนกัน อีกทั้งบางข้อมูลยังลงว่าเกอิชาบางประเภทก็ขายร่างกายเหมือนกัน บทความนี้เราจึงขอขยายความของคำว่า เกอิชา กันค่ะ

เกอิชาคือผู้หญิงที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ไม่ว่าจะเป็น กริยามารยาท นาฏศิลป์ คีตศิลป์ การขับร้อง วาดรูป หรือแม้กระทั่งการเดินที่ดูขัดธรรมชาติ รวมทุกอย่างไว้ในหญิงสาวคนหนึ่งเพื่อสร้างความเริงรมย์ให้กับแขกของพวกเธอ
ตามประวัติศาสตร์แล้ว เกอิชา มีต้นกำเนิดมาจากอาชีพ ซะบุโระขุ หญิงขายแรงงานในศตวรรษที่ 7 ได้ถูกว่าจ้างให้ไปสร้างความบันเทิงแก่แขก และชิระเบียวฉิ หรือกลุ่มผู้หญิงที่ชำนาญในการร้อง รำ เล่นดนตรี เกิดขึ้นช่วงศตวรรษที่ 12-14 ในยุคเฮอัน – ยุคคะมะคุระ

ในสมัยก่อนหญิงสาวที่เป็นเกอิชาส่วนใหญ่จะมาจากครอบครัวที่ยากจนที่พ่อแม่ขายให้สำนักเกอิชา แต่ปัจจุบันไม่ได้เป็นเช่นนั้น เกอิชาจะมาจากคนแวววงเดียวกัน อิงเส้นสาย หรือความสมัครใจล้วน ๆ เมื่อพวกเธอตัดสินใจที่จะเป็นเกอิชาแล้ว นั่นหมายความว่าพวกเธอได้ตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่เกอิชาต้องเรียนรู้คือ นาฏศิลป์ คีตศิลป์ มารยาทตามแบบฉบับญี่ปุ่น และประเพณีที่งดงาม เช่น การจัดดอกไม้ การชงชา เป็นต้น นอกจากจะต้องอดทนเรียนศิลปะต่าง ๆ แล้ว พวกเธอต้องมีจรรยาบรรณของอาชีพเกอิชา คือการรักษาความลับของลูกค้า กล่าวคือ ลูกค้าที่สามารถเรียกตัวเกอิชาไปปรนนิบัติรับใช้ได้ ต้องเป็นเศรษฐี หรือนักการเมือง เมื่อพวกเธอร่วมรับประทานอาหารกับบุคคลเหล่านี้ แน่นอนว่าจะต้องมีการพูดคุยเรื่องธุรกิจ หรือความลับอื่น ๆ การรักษาความลับจึงเป็นสิ่งที่พวกเธอควรพึงปฏิบัติกับลูกค้า

(โปรดติดตามตอนต่อไป)