Posts Tagged ‘ประเทศรัสเซีย’

โรงละครใหญ่ของมอสโก

Written by jintana on December 13th, 2013. Posted in บทความ

โรงละครใหญ่ของมอสโก

สถานที่ท่องเที่ยวในกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย นอกจากจัตุรัสแดงที่กว้างขวาง หรือวิหารเซนต์บาซิลที่สวยหรู ก็ยังมีโรงละครที่สร้างและปรับปรุงด้วยงบประมาณที่มหาศาลอย่าง โรงละครบอลชอย (Bolshoi Theatre) หรือเขียนเป็นภาษารัสเซีย Большой театр อ่านว่า บัลชอย เตียอาเตรอะ  ซ่อนตัวอยู่ในเมืองแห่งนี้

โรงละครแห่งนี้มีอายุประมาณ 180 ปี เริ่มสร้าง(7 ปีหลังจากไฟไหม้)เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ.1825 ออกแบบโดย อังเดร
มิไคลอฟ สถาปนิกชาวรัสเซีย เพื่อใช้ทำการแสดงละครชั้นสูงอย่างโอเปร่าและบัลเล่ต์ ในช่วง 25 ปีแรกจะจัดแสดงเฉพาะผลงานของศิลปินรัสเซียเท่านั้น ต่อมาในปี 1840 จึงเริ่มจัดแสดงผลงานของศิลปินต่างชาติ

หลายคนอาจสงสัยว่า โรงละครในเซ็นปีเตอร์เบิร์กจัดแสดงละครแบบเดียวกันกับโรงละครในมอสโกหรือไม่ กล่าวคือ ทั้งสองเมืองนี้จะมีโรงละครอยู่ด้วยกันทั้งสองแบบ คือ โรงละครใหญ่ หรือโรงละครบอลชอย และโรงละครเล็ก หรือโรงละครมาลึย ความแตกต่างของทั้งสองโรงละครคือ ประเภทละครที่ใช้จัดแสดง โรงละครบอลชอยจะจัดแสดงโอเปร่า หรือบัลเล่ต์เท่านั้น จัดเป็นศิลปะการแสดงชั้นสูงกว่าละครดราม่าทั่วไป ส่วนโรงละครมาลึย จะจัดแสดงละครสุขนาฏกรรมและโศกนาฏกรรม จัดเป็นละครดราม่าทั่วไป ปัจจุบันโรงละครบอลชอยในเซ็นปีเตอร์เบิร์กถูกทุบทิ้งไปตั้งแต่ปี 1886 แล้ว จึงเหลือโรงละครบอลชอยอยู่ที่มอสโกที่เดียวเท่านั้น

อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือ สถาปัตยกรรมของโรงละครบอลชอย เป็นศิลปะที่สวยงามมาก ด้านหน้าของโรงละครประดับด้วยเสาทรงโรมันจำนวน 8 ต้น ส่วนหน้าบันเป็นรูปประติมากรรมเทพเจ้าอะพอลโล เทพแห่งศิลปะ กำลังทรงรถม้าอยู่ ภายในตกแต่งด้วยพรมและม่านสีแดง โคมไฟระย้า สลับลายปูนปั้นสีทอง มีทั้งหมด 6 ชั้น หรูหราอลังการและสวยงามสมเป็นโรงละครที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก สามารถจุคนได้ราวสองพันคน การแสดงยอดนิยมส่วนใหญ่คือ Swan Lake , Sleeping Beauty , Spartacus หากสนใจจะเยี่ยมชมการแสดงก็สามารถเข้าไปดูตารางการแสดงได้ที่ http://www.bolshoi.ru/en/

เทศกาลนาดัม

Written by teeranun on November 25th, 2013. Posted in บทความ


เทศกาลนาดัม เป็นเทศกาลแห่งการละเล่นของชาวมองโกเลีย ซึ่งจะจัดขึ้นทุกวันที่ 11-13 กรกฎาคมของทุกปี และยังถือเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ของประเทศมองโกเลียด้วย โดยเทศกาลนี้ทางยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติเมื่อปี ค.ศ. 2010

นาดัม (Наадам) หมายถึง การละเล่น ซึ่งในเทศกาลนาดัมนี้จะประกอบไปด้วยการละเล่น 3 อย่าง (эрийн гурван наадам) คือ การเล่นมวยปล้ำ การแข่งขี่ม้า ซึ่งการแข่งขี่ม้าของชาวมองโกเลียจะแตกต่างจากการแข่งขี่ม้าโดยทั่วไป เนื่องจากระยะทางการแข่งจะยาวถึง 15-30 กิโลเมตร และการยิงธนู ในสมัยก่อนการละเล่นทั้ง 3 อย่างนี้จะถือเป็นการละเล่นของผู้ชายเท่านั้น แต่ปัจจุบันผู้หญิงก็สามารถเล่นการละเล่นเหล่านี้ได้ ยกเว้นการเล่นมวยปล้ำ ซึ่งการแข่งยิงธนูนั้น ผู้ชายจะแข่งยิงเป้าในระยะ 75 เมตร ส่วนผู้หญิงจะแข่งยิงเป้าในระยะ 65 เมตร แบ่งเป็นทีมละ 10 คน มีลูกธนูคนละ 4 ดอก

เทศกาลนาดัมนี้เดิมเป็นเทศกาลที่จัดขึ้นจากที่ชาวมองโกเลียเสร็จสิ้นการเก็บเกี่ยวผลผลิตทางการเกษตร และเป็นการรวมตัวกันของชาวมองโกเลียทั้ง 9 เผ่า ปัจจุบันเทศกาลนี้จัดขึ้นที่สนามกีฬาแห่งชาติ เมืองหลวงอูลานบาตอร์ นอกจากการละเล่นทั้ง 3 อย่างแล้ว ยังมีการแสดงอื่นๆ เช่น การเต้นระบำ การแสดงดนตรี การเดินสวนสนามของทหารม้า นักกีฬา และนักบวช รวมถึงการละเล่นทอยกระดูกข้อเท้าแกะ (Shagai : шагай)

อาหารเมืองหมีขาว

Written by jintana on September 22nd, 2013. Posted in บทความ


เมืองหมีขาวอันหนาวเหน็บ คำนี้น่าจะใช้ได้ดีสำหรับประเทศรัสเซีย ประเทศที่มีอากาศหนาวเย็น แถมอาหารยังไม่อร่อย…เอ๊ะ! ไม่อร่อยจริงเหรอ? ชาวไทยส่วนใหญ่นั้นมองอาหารรัสเซียว่ารสชาติไม่ได้เรื่อง อาจเป็นเพราะไม่มีเวลาที่จะหาอาหารอร่อย ๆ รับประทานมากกว่า

ภาพด้านบนเป็นส่วนหนึ่งของอาหารรัสเซียที่น่ารับประทานแถมรสชาติก็ไม่ได้โหดร้ายอย่างที่หลายคนเข้าใจ เราอาจจะแบ่งประเภทของอาหารัสเซียได้สองประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่ อาหารประวันและอาหารที่เป็นทางการในงานต่าง ๆ

อาหารหลักของรัสเซีย ได้แก่ ขนมปังดำ ผักดอง เนย ซุปจืด เนื้อสัตว์ มันฝรั่ง นม ไส้กรอก เป็นต้น ส่วนเครื่องดื่มก็คงหนีไม่พ้น วอดก้า และน้ำควาซ มีรสชาติคล้ายเบียร์ ซึ่งมาจากการหมักขนมปังดำกับยีสต์ แต่ส่วนใหญ่มักนิยมดื่มชามากที่สุด

อาหารทั่วไปของรัสเซียมักจะประกอบไปด้วยผักดอง สลัดผัก ซุปจืด รับประทานกับอาหารจานหลักที่เป็นเนื้อสัตว์ เช่น เนื้อวัว เนื้อหมู และเนื้อปลา เคียงคู่มากับมันฝรั่งบดหรือมันฝรั่งผัด นอกจากนี้ก็มีไข่ปลาคาเวียร์ ปลารมควัน และของหวาน รวมถึงผลไม้ตามฤดูกาลด้วย

 

นิทานรัสเซียเรื่อง ดอกไม้ของมาช่า

Written by jintana on August 7th, 2013. Posted in บทความ

ณ หมู่บ้านเล็ก ๆแห่งหนึ่ง มีหญิงม่ายคนหนึ่ง นางอาศัยอยู่ลูกสาวและลูกเลี้ยง ลูกสาวของนางมีนามว่า โซย่า ส่วนลูกเลี้ยงนั้นมีนามว่า มาช่า มาช่าเป็นเด็กที่ขยันทำงาน วันหนึ่งวันของเธอหมดไปกับงานมากมายไม่เคยได้หยุดพัก เธอต้องสวมเสื้อผ้าเก่า ๆ ห่มผ้าขาด ๆ ยามฤดูหนาวก็หนาวแทบขาดใจ ยามร้อนก็ร้อนแทบตาย พอถึงช่วงใบไม้ร่วงก็ต้องทนกับลมที่เย็นจับใจ ไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อย ซึ่งตรงข้ามกับโซย่า เธอเป็นเด็กสาวขี้เกียจ การงานไม่เคยแตะ วัน ๆเอาแต่กินขนมลูกกวาดมากมาย แล้วก็นอน เธอมีเสื้อผ้าสีสันสดใสใส่สวย ๆ มีผ้าห่มดีไว้อุ่นกาย

จนกระทั่งวันหนึ่งกลางเดือนมกราคม ซึ่งหิมะกำลังตกอากาศหนาวเย็น ต้นไม้ไม่ผลิดอกออกผลเพราะถูกปกคลุมไปด้วยหิมะที่ขาวโพลน แม่เลี้ยงใจร้ายเอ่ยปากกับมาช่าว่า “เจ้าจงเดินทางเข้าป่าไป เพื่อไปหาดอกไม้มาให้ลูกสาวของฉัน ในวันเกิดของเขา”

“จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อนี่มันเดือนมกราคม ดอกไม้ไม่มี แล้วจะหาดอกไม้ได้จากที่ไหน” มาช่าพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ  “นั่นมันเรื่องของเจ้า ฉันไม่สนว่าเจ้าจะหาดอกไม้ได้จากไหน แต่ถ้าหาดอกไม้ไม่ได้ก็ไม่ต้องกลับมาให้ข้าเห็นหน้าอีก” แม่เลี้ยงตะหวาดมาช่าอย่างไม่สนใจใยดีว่านางจะเป็นอย่างไร เพราะความประสงค์ที่แท้จริงคือ หญิงม่ายนางนี้ต้องการให้มาช่าหนาวตายอยู่กลางป่านั้นเอง

มาช่าแต่งตัวและเดินทางพร้อมตะกร้าหนึ่งใบ เข้าไปในป่าที่เงียบสงบและหนาวเย็น เธอร้องไห้เพราะไม่รู้ว่าจะไปหาดอกไม้มากมายมาจากไหน เธอได้แต่นั่งร้องไห้ ร้องไห้ และร้องไห้ ทันใดนั้นเอง…

 

(โปรดติดตามอ่านตอนต่อไป)

 

ตุ๊กตาคุณยายแห่งแดนหมีขาว

Written by jintana on May 30th, 2013. Posted in บทความ

          มาโตรชกา (Matryoshka) หรือตุ๊กตาแม่ลูกดก ของที่ระลึกเอกลักษณ์ประจำแดนหมีขาวอย่างประเทศรัสเซียนั้น ตามประวัติตุ๊กตาแม่ลูกดก หรือว่าตุ๊กตาคุณยาย เป็นข้อสงสัยถึงต้นกำเนิดว่ามาจากที่ใด บ้างก็ว่ามีต้นกำเนิดมาจากตุ๊กตาไม้ของเกาะฮอนชูที่ญี่ปุ่น ที่พระชาวรัสเซียได้แรงบันดาลมาต่อยอดในการทำ มาโตรชกา แต่บางกลุ่มก็กล่าวว่า พระชาวรัสเซียได้นำวิชาทำตุ๊กตาลักษณะนี้ไปจากญี่ปุ่น ทั้งยังนำไปประยุกต์เข้ากับศิลปะในท้องถิ่นจนกระทั่งเป็นตุ๊กตาแม่ลูกดกที่น่าตาน่ารักน่าเอ็นดูอย่างในปัจจุบัน

 


 
          ตุ๊กตาแม่ลูกดกเกิดขึ้นในรัสเซียราวปี ค.ศ.1890 โดยจิตรกรท่านหนึ่งนามว่า เซอร์เก มาลิวติน ที่ได้แรงบันดาลใจจากตุ๊กตาเทพเจ้าแห่งโชคชะตาทั้ง 7 ของญี่ปุ่น ซึ่งมีลักษณะเป็นไม้ที่ซ้อนกัน 7 ชิ้น ก่อนหน้าที่ตุ๊กตาแม่ลูกดกจะมีหน้าตาแบบที่เห็นในปัจจุบัน ก็มีการพัฒนารูปแบบ เปลี่ยนแปลงและสร้างสรรค์ให้ลงตัว ซึ่งแต่เดิมช่างฝีมือจะทำตุ๊กตาเป็นรูปไข่ในช่วงเทศกาลอีสเตอร์ หรือผลแอปเปิ้ลที่ระบายสีสดใส และทำขึ้นจากไม้เท่านั้น แต่ปัจจุบันเราอาจจะพบเห็นแบบที่เป็นพลาสติกอยู่บ้าง แต่ความคลาสสิกก็สู้ตุ๊กตาไม้ไม่ได้อยู่ดี

***Matryona หรือ Matriosha ในอดีตเป็นชื่อที่ชาวรัสเซียนิยมตั้งให้ลูกสาว ตุ๊กตาแม่ลูกดกจึงเป็นรูปผู้หญิงแต่งกายด้วยชุดประจำท้องถิ่นเป็นส่วนใหญ่