ดาบกัมปิลัน

Written by teeranun on October 15th, 2013. Posted in บทความ

ดาบกัมปิลัน

ดาบกัมปิลัน (kampílan) เป็นดาบยาวคมเดียว ที่ใช้ในแถบหมู่เกาะต่างๆในฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะในเกาะมินดาเนา มีลักษณะที่สังเกตได้ชัดเจนคือมีปลายดาบที่กว้างกว่าโคนดาบ

ใบดาบกัมปิลันมีความยาวโดยเฉลี่ย 90-100 เซนติเมตร ถือว่าเป็นดาบที่มีขนาดใหญ่กว่าดาบรูปแบบอื่นๆในฟิลิปปินส์ ยกเว้นดาบปานาบัสซึ่งมีความยาวของใบดาบ 120 เซนติเมตร การตีใบดาบกัมปิลันจะใช้เทคนิคการตีเหล็กให้แผ่ออกจนเป็นใบดาบ

ด้ามจับมักจะทำจากไม้เนื้อแข็งที่หาได้ทั่วไป ส่วนดาบของผู้นำจะทำจากเงินหรือสิ่งมีค่าอื่นๆ เช่น งาช้างหรือกระดูก แล้วพันด้วยหวายหรือเชือกปอ หรือผ้ายันต์ต่างๆ เพื่อความขลังและกันลื่นเวลาใช้ ด้ามมักจะทำให้ยาวเพื่อการควบคุมน้ำหนักในการใช้ดาบ มีด้ามที่ทำเป็นรูปสัตว์กำลังอ้าปาก เช่น ตะกวด จระเข้ หรือพญานาค ในบางครั้งด้ามดาบจะประดับด้วยขนสัตว์หรือผมมนุษย์ มีฝักที่ทำจากไม้ และมีกระบังมือ นอกจากนี้ดาบกัมปิลันจะมีลักษณะเด่นคือมีการตกแต่งปลายดาบให้มีแฉกออก มักเรียกกันว่าดาบ 2 ปลาย

ดาบกัมปิลันเป็นดาบที่ใช้ในสงคราม โดยจะใช้ถือมือเดียวหรือถือสองมือก็ได้ มักจะเป็นดาบของผู้นำหรือนักรบเพื่อใช้ต่อสู้หรือล่าหัวมนุษย์ โดยมีบรรทุกว่าราชาแห่งมัคตันกับเหล่านักรบได้ใช้ดาบกัมปิลันสังหารชาวสเปนและเฟอร์ดินาน แมคเจนแลนในปี ค.ศ. 1521

 สำหรับส่วนต่างๆของดาบกัมปิลันในภาษาชาวมากุอินดาเนา และภาษาชาวมาราเนา มีดังนี้

– คมดาบ (ตุงโก : tungo ในภาษามากุอินดาเนา และ บาคุกัม : bakukum ในภาษามาราเนา)

– สันดาบ (กัลงัน : galngan ในภาษามากุอินดาเนา และ การานัง : garanang ในภาษามาราเนา)

 – ปลายดาบ (มุดชง : mudchong ในภาษามากุอินดาเนา และ โซกต : sokot ในภาษามาราเนา)

– กระบังมือ (ซัมปก : sampok ในภาษามากุอินดาเนา และ อัมพะ : ampa ในภาษามาราเนา)

– ด้ามจับ (ซุนดิ : sundi ในภาษามากุอินดาเนา  และ ซูอัง : sooang ในภาษามาราเนา)

Tags: ,

 
shares