นิทานจีน เรื่อง ควาฟู่ไล่พระอาทิตย์ (ต่อ)

Written by jintana on September 5th, 2013. Posted in บทความ

 

ควาฟู่วิ่งตามดวงอาทิตย์จนเริ่มเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ทุกที ๆ เขาเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากในทิศทางที่ดวงอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า ดวงอาทิตย์สองแสงสว่างไสวสีทองอยู่ตรงหน้าของเขา แสงสีทองชโลมร่างกายของเขา เขารู้สึกดีใจและตื่นเต้นมาก ที่สามารถจะจับดวงอาทิตย์ได้  แต่แล้วเมื่อเขาเอื้อมมือโอบดวงอาทิตย์เขาก็ต้องรู้สึกร้อนยากที่จะทานทน และความร้อนมากตลอดระยะทางที่วิ่งตามเช่นนั้นทำให้เขารู้สึกกระหายน้ำ เขาจึงวิ่งไปยังแม่น้ำหวงเหอแล้วดื่มน้ำจนแม่น้ำหวงเหอแห้งไม่เหลือเลย เท่านั้นยังไม่พอเขาวิ่งไปยังแม่น้ำเว่ยเหอแล้วดื่มน้ำจนหมดอีกเช่นกัน น้ำจากแม่น้ำทั้งสองนั้นไม่พอดับความกระหายของควาฟู่ได้ เขาจึงคิดว่าหากวิ่งต่อไปทางเหนืออีกก็จะมีทะเลสาบที่มีน้ำเพียงพอ เขาจึงวิ่งต่อไปอีก แต่โชคร้ายที่เขากระหายน้ำจนสิ้นใจระหว่างทาง

ก่อนควาฟู่สิ้นลม เขาได้นึกถึงเผ่าของตน และโยนไม้เท้าออกไป ไม้เท้าตกกลายเป็นป่าท้อหนาทึบ พื้นที่แถบนั้นจึงมีต้นท้อขึ้นตลอดทั้งปีเป็นที่พักพิงและมีผลท้อแก้กระหายของผู้คนที่เดินทางผ่านไปมาในแถบนั้น

ควาฟูไล่พระอาทิตย์นั้นเป็นตำนานของชาวจีนที่สะท้อนให้ชาวจีนระลึกถึงความกล้าหาญของควาฟู่ที่แม้สุดท้ายจะต้องจบชีวิตลง แต่ก็ยังมีสิ่งที่ทิ้งให้คนรุ่นหลังได้ประโยชน์ ในบางแห่งของจีนนั้นก็ตั้งชื่อภูเขาว่า เขาควาฟู่ เพื่อเป็นการลำรึกถึงควาฟู่อีกด้วย

 

Tags: , , , ,

 
shares